دیشب به همراه حامد قدوسی، صادق الحسینی، نیما نامداری و گروهی دیگر از دوستان در کافه خانه هنرمندان بودیم. تقریبا بعد از ۲ ساعت از زمان ورودمان به کافه، خدمتکار آمد و گفت بعد از ۴۵ دقیقه اول، حتی در صورت سفارش دادن، علاوه بر پول سفارشات باید به ازای هر ۴۵ دقیقه حضور، ۵۰۰۰ هزار تومان هم به دلیل اشغال میز بپردازید. نکته اول این بود که این قانون باید در زمان ورود مشتریان به این کافه به اطلاع آنها رسانده شود. برای مثال اگر بعد از ۹۰ دقیقه از ورود به کافه، مشتری از این قانون (من درآوردی) باخبر شود زیان کرده است. زیان زمانی بیشتر میشود که بعد از ۲ یا ۳ ساعت از این قانون (مسخره) با خبر شوی. پس مشکل اول، وجود مساله اطلاعات نامتقارن در این بازی است. سوء استفاده مدیریت هنرمند این کافه از این قانون باعث گریز مشتریان از کافه و البته توهین به آنها میشود.
دومین نکته (مسخره) این بود، که خدمتکار میگفت اگر بعد از ۴۵ دقیقه اول، شام سفارش میدادید از شما حق میز نمیگرفتیم. این در حالی بود که حق میزی که باید پرداخت میکردیم برابر با پول شام ما شده بود یا حداقل ۷۰ تا ۸۰ درصد آن را پوشش میداد. این دیگر از آن استدلالهایی است که فقط در خانه هنرمندان که باید آن را خانه بیهنرمندان نامید، پیدا میشود. یا برای مثال، از خدمتکار پرسیدیم که اگر ما بعد از ۴۵ دقیقه فقط میزمان را عوض میکردیم مشمول قانون شما میشدیم یا خیر؟ پاسخ او این بود که خیر. یا اگر ما یک لحظه میزمان را ترک و حساب ۴۵ دقیقه اول را پرداخت میکردیم و دوباره بر میگشتیم شامل این قانون نمیشدیم. بهتر است که این هنرمندان عزیز این قوانین نانوشته من درآوردی را نوشته و بر روی دیوار نصب کنند تا مشتری در شرایط اطلاعات متقارن تصمیمگیری نماید.
لینک دوستانتان اشتباه است.
در ضمن نگفتید بالاخره شما و دوستان اقتصاددانان اتان از قانون خروج و وفاداری و اعتراض استفاده کردید یا نه؟
سلام
راستش هر کاری کردم لینکها درست نشد. نمی دانم جرا؟
ما معترض شدیم اما اعتراض وفادارانه کردیم.
این قانون من درآوردی نیست. یعضی از رستورانها در اروپا* چنین قوانینی را اعمال میکنند که پول میز را بگیرند. البته باید یک جوری به شما اطلاعات داده میشد. مثلا همون در بدو ورود باید به شما منو می دادند و در اون منو ذکر میشد. من جای شما بودم این پول را نمیدادم.
* اروپا را از این جهت گفتم که پدر دوستم که سفرهای کاری به کشورهای اروپایی کرده ، چند سال پیش برای ما تعریف کرده بود. بقیه دنیا هم باید همچین چیزی باشه ولی من خبر ندارم. البته می گفت که در اون رستوران ها پذیرایی خوب و مناسبی انجام میشد.
سلام
من هم تجربه ی مشابهی داشتم در مورد “خانه ی هنرمندان” . دکتر فاوست درست می گن . باید مشتری رو در انتخاب با اطلاعات درست همراهی کنن . در مجموع این رفتار ها باعث می شه مشتری خودشون رو از دست بدن به مرور . و البته اینکه هزینه ی این کار براشون سنگین بشه به واسطه ی عکس العملهایی مشابه کاری که شما انجام دادی در وبلاگتون خیلی حرکت خوبیه در جهت احیای حق مصرف کننده .
سلام جناب فرهادی عزیز
صرف نظر از فرع ماجرا که همه چیزمان به همه چیزمان می آید باید بگم که اگر من بودم با کمال میل این پول زور رو می پرداختم! آخه از این فرصت ها پیدا نمیشه به راحتی که حامد و صادق و محمد رضا رو همزمان در یک جا ببینی!!!
ارادت
من از دانشجویان اقتصاد دانشگاه بو علی هستم و معمولان نوشته های شما رو می خونم خیلی خوب تحلیل می کنین. نمیدونم چقدر از مسایل ایران باخبرین استاد ما از ما سوالی خواسته که می خواستم شما اگه وقت داشته باشین در پیدا کردن جوابش راهنماییم کنین سوال اینه:(البته می دونم که شاید وقت خوندن سوال رو هم نداشته باشین)
اقتصاد ایران در حال حاضر دارای رشد اقتصادی ۵درصد، نرخ تورم۲۰درصد،نرخ بیکاری ۱۲ درصدرشد اندک درآمد سرانه ، رشد نقدینگی بطور سالیانه بالای ۳۰% سهم بالای دولت در اقتصاد، شکاف بالای طبقاتی ،عدم توازن ما بین درامد و هزینه دولت (کسری بودجه) سهم بالای درآمد دولت متکی به درآمدهای حاصل از صادرات مواد اولیه معدنی ، رشد ۱/۲%جمعیت،تعیین دستوری نرخ ارز و بهره بانکی ،وجود یارانه قابل توجه در بخش مصرف فعالیتهای تولیدی،سهم اندک کالاهای صنعتی در ترکیب کالاهای صادراتی ، عدم تناسب ما بین واردات کالا و خدمات با صادرات غیر نفتی، رشد بالای جمعیت شهرنشینی، نرخ بالای با سوادی، انفجار اطلاعات و بالتبع افزایش توقعات افراد جامعه ، وجود محدودیت های متعدد در زمینه تجارت خارجی(انواع محدودیت های تعرفه ای و غیر تعرفه ای)سهم قابل توجه سرمایه گذاری توسط دولت، فقدان انگیزه ی لازم بخش خصوصی جهت سرمایه گذاری بویژه در زمینه های صنعتی و کشاورزی، نرخ بالای بیکاری دانش اموختگان دانشگاهی کاهش مستمر درآمد حقیقی حقوق بگیران ثابت، سهم بالای سرمایه گذاری در بخش ساختمان، اتکا قابل توجه در سرمایه گذاری در ماشین الات از طریق تکنولوژی وارداتی، فراوانی عامل نیروی کار نسبت به سرمایه فیزیکی ، استفاد از تکنولوژی سرمایه بر نسبت به تکنولوژی کاربر، پایین بودن رشد بهره وری عوامل تولید ،پایین بودن قدرت رقابت پذیری اقتصاد مفروض در اقتصاد جهانی فقدان زمینه لازم جهت جذب منابع مالی خارجی ، عدم تناسب مابین سهم جمعیت جامعه با سهم تولید و تجارت در جهان و … می باشد حال با توجه به نظریه های مطروحه در دروس توسعه و مباحث اقتصاد ایران و دانش اقتصادی تان ضمن بیان نقاط ضعف و فرصتها و تهدیدها اقتصاد ایران بفرمایید چه توصیه های سیاستی می توان در خصوص تحقق رشد و توسعه اقتصادی مستمر و پایدار ؛ افزایش قدرت رقابت پذیری و … با فرض این که توزیع درامد و ثروت در جامعه مفروض بدتر نشود بیان نمود؟ بعنوان کارشناس اقتصادی برنامه توسعه پنجم اقتصادی به منظور افزایش قدرت رقابت پذیری و با توجه به موانع و چالشهای پیوسته wto و مهار تورم ، کاهش نرخ بیکاری و توزیع متعادلتر درامد و ثروت بهبود تراز پرداختها طراحی نمایید تا بتوان به وضع مطلوب رسید.
سلام آقای فرهادی. برای من هم جالبه که جواب جناب قراخانلو را بدونم. اگه میشه اینجا بنویسید.ممنون
یک از دوتسان اشاره کرده بود که در اروپاهم این قانون هست.
ای کاش اسم کشور را هم می نوشتند که این بلا سر ما نیاد
آخه من توی پاریس و چند تا شهر آلمان که رستوارن رفتم چنین قانونی نبود.
حتی توی پاریس با خریدن یک کافی دو یوروئی میشه توی کافه نشست و حرف زد و هیچ کس نیست که بگه چقدر نشسته ای
این مشکل دور هم جمع شدن در یک رستوران در تهران واقعا مشکل بزرگیه.