دگردیسی مشغولیت‌ها

دی­شب به همراه حامد قدوسی، صادق الحسینی، نیما نامداری و گروهی دیگر از دوستان در کافه خانه هنرمندان بودیم. تقریبا بعد از ۲ ساعت از زمان ورودمان به کافه، خدمت­کار آمد و گفت بعد از ۴۵ دقیقه اول، حتی در صورت سفارش دادن، علاوه بر پول سفارشات باید به ازای هر ۴۵ دقیقه حضور، ۵۰۰۰ هزار تومان هم به دلیل اشغال میز بپردازید. نکته اول این بود که این قانون باید در زمان ورود مشتریان به این کافه به اطلاع آنها رسانده شود. برای مثال اگر بعد از ۹۰ دقیقه از ورود به کافه، مشتری از این قانون (من درآوردی) باخبر شود زیان کرده است. زیان زمانی بیشتر می­شود که بعد از ۲ یا ۳ ساعت از این قانون (مسخره) با خبر شوی. پس مشکل اول، وجود مساله اطلاعات نامتقارن در این بازی است. سوء استفاده مدیریت هنرمند این کافه از این قانون باعث گریز مشتریان از کافه و البته توهین به آنها می­شود.

دومین نکته (مسخره) این بود، که خدمتکار می­گفت اگر بعد از ۴۵ دقیقه اول، شام سفارش می­دادید از شما حق میز نمی­گرفتیم. این در حالی بود که حق میزی که باید پرداخت می­کردیم برابر با پول شام ما شده بود یا حداقل ۷۰ تا ۸۰ درصد آن را پوشش می­داد. این دیگر از آن استدلال­هایی است که فقط در خانه هنرمندان که باید آن را خانه بی­هنرمندان نامید، پیدا می­شود. یا برای مثال، از خدمت­کار پرسیدیم که اگر ما بعد از ۴۵ دقیقه فقط میزمان را عوض می­کردیم مشمول قانون شما می­شدیم یا خیر؟ پاسخ او این بود که خیر. یا اگر ما یک لحظه میزمان را ترک و حساب ۴۵ دقیقه اول را پرداخت می­کردیم و دوباره بر می­گشتیم شامل این قانون نمی­شدیم. بهتر است که این هنرمندان عزیز این قوانین نانوشته من درآوردی را نوشته و بر روی دیوار نصب کنند تا مشتری در شرایط اطلاعات متقارن تصمیم­گیری نماید.