دگردیسی مشغولیت‌ها

خوزستان: اصفهان

مسائل و مشکلات توسعه را می­توان به دو بخش تقسیم کرد: تجهیز منابع و مدیریت منابع. دو استان اصفهان و خوزستان از نظر وجود منابع و دسترسی به منابع در وضعیت یکسانی به­سر نمی­برند. اصفهان منابعی میراثی از روزگاران گذشته دارد که جذابیت­های زیادی برای آن ایجاد کرده است. اگرچه خوزستان از این منابع تاریخی بی­نصیب نیست اما هرگز میراث تاریخی این استان همانند اصفهان مورد توجه قرار نمی­گیرد. از نظر منابع مالی و سرمایه­ای هم بعید از است که وضعیت خوزستان بدتر از اصفهان باشد. اما مدیریت منابع براساس شواهد موجود در این دو استان بسیار متفاوت است.  توسعه خوزستان در مقایسه با اصفهان بسیار کند است. زاینده­رود از میان اصفهان می­گذرد و کارون از میان اهواز. شهرستان اصفهان پیرامون رودخانه زاینده­رود شکل گرفته و بخش زیادی از توسعه و رشد این شهر با این رودخانه مرتبط است. اما کارون به هیچ­وجه سبب توسعه اهواز و ایجاد جذابیت برای این شهر نشده است. در مقایسه با زاینده­رود، کارون همیشه آب­دارتر بوده است اما زاینده­رود و آب آن از جمله مسائلی است که حتی در مجلس نیز مورد توجه قرار می­گیرد. ولی هیچکس به این موضوع فکر نمی­کند که کارون هم می­تواند دلیل و بهانه­ای برای توسعه اهواز باشد. چرا؟

 یکی از عوامل توسعه اصفهان روحیات مردم این دیار است. روحیه اقتصادی و همیشه پرسش­گر این مردم، مدیران این شهر را به پاسخ­گویی وا می­دارد. در تاریخ معاصر ایران مدیران برجسته­ی زیادی از اصفهان برآمده­اند، اما خوزستان را نمی­دانم. مساله قومیت یکی دیگر از عواملی است که در خوزستان می­تواند توسعه و سیاست­گذاری این استان را تحت تاثیر قرار دهد که اصفهانی­ها از این مشکلات رنج نمی­ببرند. حضور اعراب خوزستان، بختیاری­ها و فارس­ها از جمله مسائل و مشکلات مربوط به روابط مدیران این استان است.

 بگذریم اگر به اهواز آمدید از بستنی مجید نگذرید، انصافا این بستنی در تمام شهرهای ایران تک است.

دسته : اقتصاد سیاسی توسط : محمد رضا فرهادی‌پور