خوزستان: اصفهان
مسائل و مشکلات توسعه را میتوان به دو بخش تقسیم کرد: تجهیز منابع و مدیریت منابع. دو استان اصفهان و خوزستان از نظر وجود منابع و دسترسی به منابع در وضعیت یکسانی بهسر نمیبرند. اصفهان منابعی میراثی از روزگاران گذشته دارد که جذابیتهای زیادی برای آن ایجاد کرده است. اگرچه خوزستان از این منابع تاریخی بینصیب نیست اما هرگز میراث تاریخی این استان همانند اصفهان مورد توجه قرار نمیگیرد. از نظر منابع مالی و سرمایهای هم بعید از است که وضعیت خوزستان بدتر از اصفهان باشد. اما مدیریت منابع براساس شواهد موجود در این دو استان بسیار متفاوت است. توسعه خوزستان در مقایسه با اصفهان بسیار کند است. زایندهرود از میان اصفهان میگذرد و کارون از میان اهواز. شهرستان اصفهان پیرامون رودخانه زایندهرود شکل گرفته و بخش زیادی از توسعه و رشد این شهر با این رودخانه مرتبط است. اما کارون به هیچوجه سبب توسعه اهواز و ایجاد جذابیت برای این شهر نشده است. در مقایسه با زایندهرود، کارون همیشه آبدارتر بوده است اما زایندهرود و آب آن از جمله مسائلی است که حتی در مجلس نیز مورد توجه قرار میگیرد. ولی هیچکس به این موضوع فکر نمیکند که کارون هم میتواند دلیل و بهانهای برای توسعه اهواز باشد. چرا؟
یکی از عوامل توسعه اصفهان روحیات مردم این دیار است. روحیه اقتصادی و همیشه پرسشگر این مردم، مدیران این شهر را به پاسخگویی وا میدارد. در تاریخ معاصر ایران مدیران برجستهی زیادی از اصفهان برآمدهاند، اما خوزستان را نمیدانم. مساله قومیت یکی دیگر از عواملی است که در خوزستان میتواند توسعه و سیاستگذاری این استان را تحت تاثیر قرار دهد که اصفهانیها از این مشکلات رنج نمیببرند. حضور اعراب خوزستان، بختیاریها و فارسها از جمله مسائل و مشکلات مربوط به روابط مدیران این استان است.
بگذریم اگر به اهواز آمدید از بستنی مجید نگذرید، انصافا این بستنی در تمام شهرهای ایران تک است.
کاراون همیشه آبدارتر بوده است =کارون همیشه آب دارتر بوده است.
بستی مجید= بستنی مجید