دگردیسی مشغولیت‌ها

در ایام تعطیلات نوروز با ماجرای جالبی روبرو شدم. گونی­های سیب­زمینی در کنار خیابان و مردمانی که دیگر حلاوتی برای برداشتن سیب­زمینی نداشتند. می­گفتند: روزهای اول همه سیب­زمینی می­بردند، اما، حالا دیگر کسی سیب­زمینی نمی­خواهد. ماجرا خنده­دار بود. اما تعجب­آور. هیچ­کس نمی­دانست این حجم عظیم از سیب­زمینی از کجا می­آمد؟ اما همه می­دانستند به کجا می­رفت. یکی می­گفت: ای کاش به جای سیب­زمینی، پرتقال می­دادند، دیگری می­گفت: ای کاش کیوی می­دادند. اما، خوب به هر حال نکته مهم این است که به یک­باره این همه سیب­زمینی از کجا می­آید؟ چه کسی تصمیم می­گیرد در شب عید که همه به دنبال خرید آجیل و میوه و شیرینی هستند، میان مردم سیب­زمینی توزیع کنند؟ گویی مهم­ترین هدف از این کار تغییر رسوم نوروز و جایگزینی سیب و پرتقال با سیب­زمینی است. می­گویند: آموزش­و­پرورش هم سیب­زمینی می­دهد. ظاهرا از طریق اس­ام­اس گفته­اند هر که ماشین دارد بیاید و سیب­زمینی ببرد. هرکس هم ماشین ندارد …. یکی می­گوید این سیب­زمینی­ها از تبریز آمده، دیگری می­گوید روی دست دولت مانده ….. اما ای کاش یکی به صورت شفاف هدف دولت از توزیع سیب­زمینی را بیان می­کرد

دسته : اقتصاد توسط : محمد رضا فرهادی‌پور