دگردیسی مشغولیت‌ها

آخر این سنگ کلیه مرا به سوی تیغ جراحی برد. خدا رحم کند…

اقتصاددانی از دانشگاه مینه سوتا، نارایانا کوچرلاکوتا، مقاله ای کوتاه اما با ۱۰ نتیجه گیری قاطع و تک جمله ای درباره وضعیت اقتصاد کلان پس از بحران نوشته است. مقاله در نوع خود قابل تامل است. این تحقیق براساس نظرات اقتصاددانانی که از سال ۱۹۹۰ به بعد مدرک دکترای خود را دریافت کرده اند و در ۱۷ دانشگاه برتر اقتصاد مشغول به کار هستند انجام شده است. نتایج وی جالب توجه است.

۱٫ Macroeconomists don’t ignore heterogeneity.

2. Macroeconomists don’t ignore frictions.

3. Macroeconomic modeling doesn’t ignore bounded rationality.

4. Macroeconomic models do incorporate a role for government interventions.

5. Macroeconomists use both calibration and econometrics.

6. There is no freshwater/saltwater divide – now.

7. These researchers have been much more interested in the consequences of shocks than in their sources.

8. The modeling of financial markets and banks in macroeconomic models is stark.

9. Macroeconomics is mostly math and little talk.

10. The macro-principles textbooks don’t represent our field well.

وبلاگ دلایل بحران مالی. دیوید کلندر و جفری فریدمن.

آیا اقتصاددانان به نتیجه ای می رسند؟ این عبارت عنوان یکی از ویژه نامه های اکون ژورنال واچ است. مقالات این شماره در مورد این موضوع هستند که آیا اقتصاددانان در مورد یک مساله خاص به توافق یا نتیجه واحدی می رسند یا خیر؟

کتاب اقتصاد دروغین یا گمراه کننده: تاریخ تعجب آور اقتصاد جهان نوشته آلن بیتی کتابی است خواندنی. البته من یک راست رفتم سراغ فصل پنجم کتاب. در این فصل یک جمله خیلی جالب نوشته شده است:

Is the Islamic addiction to accepting fate rather than trying to make something of oneself not so entrenched that the resigned shrug of “Inshallah” (“God willing”) routinely accompanies the making of plans and promises in the Middle East?