سرمایه اجتماعی: ریز علی فدارکار امروزی

چند روز پیش هنگام خوردن صبحانه کانال‌های تلویزیون را بالا و پایین می‌کردم که یک‌دفعه اسم ریزعلی فداکار را شنیدم. پیرمرد حالا شکسته شده بود. سوالی که بعد از همه آن سال‌ها در ذهنم هست این است که اگر در جامعه امروز ایران یک لوکوموتیوران فردی را عریان با مشعلی به‌دست کنار ریل ببیند می‌ایستد؟ یا اگر یکی از ما فردی را کنار جاده مشعل به‌دست ببینیم می‌ایستیم؟ به گمانم نه تنها نمی‌ایستیم که چند فحش هم زیرلب حواله او می‌کنیم.

۳ Responses to “سرمایه اجتماعی: ریز علی فدارکار امروزی”

  1. اگر لوکوموتیوران خواب نباشه و ترمز قطار رو هم به قول بعضی ها دور نیانداخته باشند، می ایسته! ولی احتمالا مسافران اعتراض بکنند که حق ما ضایع شده! چون ما را به علت توقف ناگهانی و ترمز از خواب بیدار کردید

  2. ولی به نظرم خیلی ها هستند که می ایستند، اینقدر سیاه دیدن اطراف هم واقعی نیست.

  3. آن روز ابتدا مسولان قطار حسابی ریزعلی را کتک زدند بعد فهمیدند این بیجاره مشعل بدست و برهنه در سرمای آذربایجان برای چه روی ریل راه آهن ایستاده است.

نظر خود را ارسال كنيد