دگردیسی مشغولیت‌ها

۲ Responses to “مسکن”

1. عطیه, در تاريخ آبان ۱۹م, ۱۳۸۸ , ۵:۴۴ ب.ظ گفته است :

   با احترام به مترجمین ولی خواندن این متن سخت بود، اصلا روان نبود.

2. اسماعیل, در تاريخ آبان ۲۰م, ۱۳۸۸ , ۴:۲۱ ب.ظ گفته است :

   با سلام خدمت جناب فرهادی پور
   بسیار خوشحالم که افرادی مثل شما هنوز وجود دارند که حس و حال تحلیل اقتصادی رو دارند. با عرض پوزش ذکر چند نکته ای رو در خصوص مطلب فوق لازم می دونم که به خدمتتون عرض می کنم:
   ۱٫ در سطر سوم نوشتید که بخش مسکن تحت تاثیر سایر بخش هاست اما در ادامه، توضیحتون نشون می ده که می خواید بگید که سایر بخش ها شدیداً تحت تاثیر بخش مسکن هستند و البته درست هم همینه.
   ۲٫ بیان داشتید که با هدفمند سازی یارانه ها دست اندرکاران بخش مسکن قیمت را بالا خواهند برد. البته شما خوب می دونید که برای افزایش قیمت مسکن لازمه که بخش تقاضا قیمت بالاتری را پیشنهاد کنه و در شرایط عدم وجود تقاضا در قیمت های عرضه عملاً معامله ای انجام نخخواهد شد. این قانون تقاضاست که با افزایش قیمت تقاضا کاهش می یابد مگر آنکه جابجایی یا انتقال تقاضا اتفاق بیفتد. بررسی ها و شواهد نشون میده که در بخش مصرفی امکان انتقال تقاضا وجود نداره. مخصوصاً با هدفمندسازی یارانه ها که نور علی نور خواهد بود. نتیجه آنکه تمام چشم امید تولیدکنندگان به سفته بازی در بازار است. اینکه سفته بازی چگونه در بازار شروع شده و شتاب می گیره بسیار مورد بحث قرار گرفته. به قول جناب یزدانی سفته بازی از بازار زمین شروع میشود. به قول بر و بچه های دولتی از جانب بانک ها و بخش مالیه. به قول شما و دوستان از افزایش مخارج دولت و حجم پول شروع میشه. به قول اهالی وزارت که اصلاً قولی وجود نداره!!! و تحلیل من که تورم انتظاری موثرتره. حالا این تورم انتظاری چگونه شکل می گیره بر اساس بررسی من کاملاً وابسته به رونق خرید و فروش مصرفی مسکن هست. البته باید اضافه کنم که منظور از رونق، صرفاً کمی تکون خوردن بازار مصرفیه نه یک بازار کاملاً گرم. تو رونق اخیر، قیمتها اونقدر بالا رفته که بعیده حالا حالاها تقاضا مصرفی واکنش لازم برای فعال شدن سفته بازها رو از خودش نشون بده. بنابراین بر این اساس بخش سفته بازی (با فرض عدم دخالت دولت در بازار و عدم افزایش تعداد و مقدار تسهیلات خرید مسکن) تمایلی به ورود به بازار رو نداره. حالا با اجرای هدفمندی یارانه ها یک کمی رونق در بخش مصرفی هم از بین میره و بنابراین رکود بخش مسکن عمیقتر خواهد شد.
   ۳٫ یک فرضیه (البته اثبات نشده) هم وجود داره و اون اینه که بخش عرضه مسکن در ایران خود گاهی اوقات سفته باز از آب در می آد و این یعنی عرضه و تقاضا تو یک کاسه هستند. (البته باید گفت در دوران رکود درصد نسبتاً بالایی از کل بازار و در دوران رونق درصد نسبتاً کمتری از بازار رو شکل میده.) نتیجه اینکه زیاد لازم نیست نگران سمت عرضه باشیم. بهتره به تقاضا نگاه کنیم. نتیجه دوم از این فرض اینه که همیشه میزان نیاز و تولید مسکن ایران از هم فاصله زیاد خواهند داشت.
   ۴٫ لابد با خودتون میگید که این همه حرف زدی خوب نتیجه من و شما که یکی شده. “اوضاع خرابتر می شه”. باید بگم حرفتون درسته. اما منظور من اینه که از هر تحلیل یک راه حل جدا بدست می آد. من صرفاً راه حل حاصل از تحلیل خودم رو می گم:
   باید سهم دولت در بازار مسکن زیاد بشه. چه در تقاضا و چه در عرضه
   اما مشکل اساسی اینه که دولت نه اونقدر داره که که بتونه تولید کننده بشه و نه اونقدری که بتونه برای فقرای مسکن خونه ارائه کنه و از همه مهمتر که دولت در یک کشور توسعه نیافته مثل ایران اساساً دولت خوبی نیست. پس اول باید خودشو درست کنه و بعد بخش مسکن. نتیجه مهم اونه که فعلاً بهتره دست به بخش مسکن نزنه و فقط به فکر فقیرترها باشه و یکم از مشکلشون رو حل بکنه.(اصلاً به نظر من بهتره فعلاً به هیچ چیزی دست نزنه حتی قیمتها و یارانه ها)
   شاید یک راهش هم گسترش واحدهای استیجاری در شهرها باشه.
   به هر حال علاقه ما هم به اقتصاد مسکنه و از مسکنی حرف زدن لذت می بریم. ببخشید که سرتون رو درد آوردم.
   با تشکر
   اسماعیل

نظر خود را ارسال كنيد

نام شما : (لازم)

ايميل شما (نمايش داده نميشه) (لازم)

سايت شما :