دگردیسی مشغولیت‌ها

استادان اقتصادم در کلاس درس تعریفی از تورم ارائه کردند که امروزه با شنیده‌هایم پیرامون نرخ تورم بانک مرکزی نمی‌خواند. نمی‌دانم این استادان چرا مطالب را به‌طور صحیح به ما دانش‌جویان صادق یاد نداده‌اند و نمی‌دهند. آنها به من گفته بودند متوسط رشد قیمت‌ها در طول یک دوره زمانی مشخص مثلا یک‌سال نرخ تورم است. فرض کنید در یک جهان یک‌کالایی اگر قیمت از ۱۰ تومان به ۱۵ تومان افزایش یابد نرخ تورم برابر با ۵۰ درصد است. همچنین می‌گفتند بانک مرکزی سبدی از کالاهای مصرفی را برای تعیین نرخ تورم به‌کار می‌گیرد که شامل ۳۱۵ قلم کالا بود که اکنون به ۳۵۰ کالا افزایش یافته است. نمی‌دانم چرا کالاهای مورد استفاده من در این سبد جایی ندارند. کالاهای مورد استفاده من  ظرف یک‌سال گذشته حداقل هر کدام ۲۰ تا ۳۰ درصد گران شده‌اند اما نرخ تورم اعلام شده از سوی رئیس بانک بانک مرکزی این را نشان نمی‌دهد و حداکثر ۱۰ درصد است (برای دوره منتهی به اسفند ۱۳۸۸). راستش کالاهای مورد استفاده من عبارتند از ویفر سلامت که ظرف دو ماه گذشته قیمتش از ۵۰۰ به ۷۰۰ تومان افزایش یافته (یک‌سالش پیش‌کش) که نشان از افزایش ۴۰ درصدی قیمت این بیسکویت دارد. خامه صبحانه و ماست و پنیر و مربا و کره و نان و کرایه تاکسی و اجاره مسکن و شلوار (از سال گذشته استفند ما از ۴۰۰۰۰ به ۶۸۰۰۰ تومان افزایش قیمت داشته) و پیراهن و مواردی از این دست هم که حداقل ۲۰ درصد افزایش قیمت داشته‌اند یا بیش از ۴۰ درصد کاهش کیفیت. اما ظاهرا این اقلام در سبد بانک مرکزی جایی ندارند. به گمانم استادان من یادشان رفته که بگویند وقتی نرخ تورم را محاسبه کردید باید آن را منهای ۲۵ هم کنید تا به نرخ تورم اعلام شده از سوی بانک مرکزی برسید. که نگفته‌اند! به امید آن‌که هر چه زودتر این کتب اقتصاد تصحیح شوند و دانش‌جویان جدید از جهل خارج شوند و هم‌چون هم‌نسلان من در جهل نمانند و البته من آن استادان اقتصاد را نمی‌بخشم.

دسته : اقتصاد, بازار توسط : محمد رضا فرهادی‌پور